Historikaren P.A. Munch (1810–63) er mest kjend for det store verket Det norske Folks Historie (1852–63), men han gjorde òg banebrytande arbeid i geografi (med kartografi), etnografi, genealogi, myteforsking, runologi, edisjonsfilologi, norrøn språkvitskap og namnegransking.

Arbeida om person­namn (1849, 1854 og 1857) kjem her for første gongen i ei samla utgåve med faghistorisk innleiing, tekstkritiske merk­nader og register. Tilfanget omfattar over 4000 namn med variantar og gjev eit eineståande utsyn over norsk og ger­mansk namnehistorie. Munch går grundig inn på både etymo­logi, ordtyding, lagingsmåtar, lydhistorisk utvikling og skriftformer.

Siktemålet med artiklane var primært kulturelt og ideologisk, med klåre vurderingar og råd, men Munch la samtidig eit vitskapleg grunnlag av avgjerande verdi for personnamn­granskinga i Norden. Med denne utgåva får Munch att sin sjølvsagde plass i faghistoria, og registra gjer det lett å finne kva han seier om dei einskilde namna.

Kristoffer Kruken (f. 1950 i Leksvik) er professor i namne­gransking ved Institutt for lingvistiske og nordiske studium, Universitetet i Oslo. Han har skrive ei rekkje artiklar om etterreformatoriske personnamn og elles gjeve ut Norsk person­namnleksikon (3. utgåva 2013), Sophus Bugges brev (I–III, 2004) og Ivar Aasen: Norsk Navnebog (1878; 1997), Ordbog over det norske Folkesprog (1850; 2000) og Norsk Ordbog (1873; 2003), dei tre siste i samarbeid med professor Terje Aarset, Høgskulen i Volda.