«Het rode cederhuis in de nieuwe wereld» begint in het huis in de Libanese bergen waar de vader en grootouders van Sapphira zijn geboren en haar moeder Elsa een tijdje heeft gewoond. Op zoek naar een beter leven reist ze alleen en hoogzwanger naar Curaçao waar Sapphira in de wijk Mundo Nobo, de Nieuwe Wereld, wordt geboren. Ze wonen vervolgens in verschillende wijken op Curaçao, te midden van Libanezen, Surinamers, Antillianen en soms Nederlanders. Elke verhuizing, iedere nieuwe wijk, levert andere beproevingen op en hard werken, om het hoofd boven water te houden, in de winkeltjes in hun eigen huis. Er volgen pogingen tot integratie, weliswaar met behoud van eigen waarden. Soms staat de Libanese cultuur Sapphira, inmiddels een echte yu di Kòrsou danig in de weg.

Een roze of vreemdelingenpaspoort opent de mogelijkheid om in Nederland te studeren. Eenmaal daar wil ze haar familie in Libanon bezoeken; helaas breekt de burgeroorlog uit. Haar repatriëring naar Curaçao markeert een tijdperk waarin onbekende en of buitenechtelijke familieleden haar pad kruisen en waarin zij zelf ook op zoek gaat naar andere familieleden. Pas zeven decennia later keert ze terug naar het intrigerende Libanon van Kahlil Gibran, waar ze tegelijkertijd zowel de paradijselijk besneeuwde bergen en cederbomen als de Middellandse Zee kan aanschouwen. ‘Dit is de dochter van de oom die nooit is teruggekeerd,’ is het welkom van de familie. ‘En u bent een held die onze nicht terugbrengt, u bent geen vreemde, u bent onze neef,’ zijn hun warme woorden aan haar Curaçaose man.

Hilda de Windt Ayoubi (Curaçao, 1951) groeit op als kind van Libanese ouders in Curaçao. Taal is alles voor haar. Ze was leraar Spaans en doceerde Communicatie, Methode Analyse, Pedagogiek en Spaanse grammatica op de Universiteit van Curaçao. E Profeta, haar vertaling van The Prophet van de Libanees-Amerikaanse schrijver Kahlil Gibran in het Papiaments, werd bekroond. Haar interesse voor meertaligheid vormde de basis voor de indrukwekkende, deels tweetalige dichtbundel «Geef me je taal. Dat ik je beter versta» (Uitgeverij In de Knipscheer, 2019), een ode aan taal en aan hen die zich daarvoor inzetten, en voor haar boek (samen met Pieter Muysken) over moedertaal Translingualism, Translation and Caribbean Poetry (met 55+ vertalingen) uit 2022. Behalve schrijver is Hilda de Windt Ayoubi ook beeldend kunstenaar.

«Het rode cederhuis in de nieuwe wereld» is het eerste boek over het dagelijks leven van een jonge Libanese op Curaçao.