Het liberalisme is de eerste ideologische stroming in de moderne geschiedenis. Dirk Verhofstadt beschrijft het ontstaan van de eerste liberale partijen in de wereld, de gestage opmars van het liberale denken in de negentiende eeuw met de afschaffing van de slavernij als hoogtepunt, maar
ook de ondergang van de liberale democratieën tijdens de eerste helft van de twintigste eeuw door het communisme, fascisme en nazisme.

In 1947 kwamen liberale vertegenwoordigers uit de hele wereld bijeen in Oxford en stichtten er de Liberale Internationale. In datzelfde jaar werd ook de Mont Pèlerin Society opgericht. Ze zorgden voor een heropleving van het liberalisme tijdens de periode van de Koude Oorlog, de dekolonisatie en
de golden sixties. Vanaf de jaren tachtig was het liberalisme bijzonder succesvol met de val van de Berlijnse Muur en de ineenstorting van het communisme als hoogtepunt. Rond het jaar 2000 waren er een record aantal liberale democratieën en leek de strijd tussen de ideologieën voorbij. Het
voorbije decennium staat het liberalisme echter weer onder druk door de opkomst van extreemrechtse, nationalistische en populistische politici.

De ideologische strijd van de eenentwintigste eeuw wordt er weer een tussen de open en de gesloten samenleving, tussen het liberalisme enerzijds en het nationalisme, het collectivisme en het populisme anderzijds. Dirk Verhofstadt beschrijft twaalf strijdpunten die bepalend zullen zijn voor de toekomst van het liberalisme.